W 1899 r. zostało założone Towarzystwo Akcyjne „Warszawski Młyn Parowy”. Już w 1901 r. we młynie wybuchł duży pożar, który spowodował straty wartości 120 000 rubli. W tym czasie Dyrektorem zarządzającym spółki był Eli Taeutzler. Fabryka zatrudniała 22 robotników, a obrót roczny wynosił 1 mln rubli. W 1910 r. do Zarządu dołączył Karol Michler – właściciel piekarni i młyna na Woli. Początkowo działała lokomobila o mocy 350 KM, następnie 750 KM. W XX-leci zespół młyna rozbudowano o kaszarnię, łuszczarnię ryżu i grochu. Rozpoczęto też produkcję płatków owsianych. Z czasem uruchomiono też silnik elektryczny. Do zabudowań zespołu poprowadzono bocznicę kolejową. Po wojnie na terenie zakładu działała „Wytwórnia Oleju i Pokostu Zgoda”.

W skład zespołu wchodzą: młyn, spichlerz, portiernia z administracją, magazyny, budynek biurowy. Obiekty murowane z cegły ceramicznej, kryte w większości papą.
Budynek portierni: Parterowy, na planie prostokąta. Dach dwuspadowy kryty papą. Elewacje ceglane (cegła licówka), rozczłonkowane lizenami. Gzyms koronujący ułożony z cegieł (wozówki i główki), nad oknami łuki odcinkowe zaakcentowane cegłami.
Budynek młyna: Półtorakondyngacyjny, na planie prostokąta. Dach dwuspadowy, pierwotnie kryty papą. Dekoracja cegłą (układy wozówek i główek) w partii gzymsu, a także nadłuczy okiennych. Wysokie okna z zachowanymi elementami pierwotnej ślusarki okiennej (ramy ze szprosami). Zachowane ramy i szprosy stalowych okien. Gzyms profilowany ułożony z cegieł. W elewacji wschodniej trójkątny szczyt z półkoliście zamkniętą niszą pośrodku.
Budynek spichlerza: Sześciokondygnacyjny, na planie prostokąta, z rampą na całej długości elewacji płn. i wsch. Elewacje nieotynkowane, dekorowane cegłą licówką: lizeny artykułujące elewacje, w narożnikach zdwojone, w elewacjach północnej i południowej narożnikowe lizeny zwieńczone machikułami nadającymi obiektowi charakter architektury obronnej. Gzyms kordonowy z ukośnie ułożonych cegieł, gzyms koronujący ceglany bez dekoracji. Okna zamknięte łukami odcinkowymi zaakcentowanymi pasem ceglanego muru; w elewacji wschodniej na ostatniej kondygnacji wysokie blendy dekorujące ścianę. W elewacji południowej od strony wschodniej dwie skrajne lizeny ujmują ryzalit mieszczący klatkę schodową. Ryzalit zwieńczony machikułami i trójkątnym szczytem zaakcentowanym wydatnym profilowanym gzymsem. Nad wejściem w elewacji północnej okno zamknięte lukiem pełnym zaakcentowanym profilowanym gzymsem kordonowym.
Do spichlerza od strony wschodniej przylegał pięciokondygnacyjny budynek suszarni (?) – rozebrany.
Ogrodzenie: Ze słupków i siatki. Słupki zakończone blaszanymi sterczynami w kształcie lilijki.